Mens boven systeem in de zorg

Als wij met inwoners praten over zorg, horen we geen verhalen over beleid of regels. We horen verhalen over het dagelijks leven. Over senioren die zo lang mogelijk zelfstandig willen blijven wonen, over ouders die vastlopen en over mantelzorgers die blijven doorgaan, tot het niet meer gaat. Juist daarom moet zorg dichtbij en menselijk zijn.

Juist in die gesprekken wordt duidelijk waar het wringt. Niet bij de mensen zelf, maar in het systeem eromheen. Te veel formulieren, te veel schakels. Terwijl professionals vaak precies weten wat nodig is. Neem de wijkverpleegkundige. Zij kent de situatie achter de voordeur en ziet waar het echt knelt. Dan moet je daar ook vertrouwen in durven hebben.

Dat is vooral voor senioren van groot belang. In onze gemeente ervaart ruim de helft van de 65-plussers beperkingen in het dagelijks leven. Tijdige ondersteuning en aandacht voor preventie zorgen ervoor dat mensen langer zelfstandig kunnen blijven wonen en dat zwaardere zorg vaak wordt voorkomen. Maar dan moet je wel durven handelen wanneer het moment daar is. Als iemand openstaat voor dagbesteding of extra ondersteuning, moet je niet weken wachten op goedkeuring, maar doorpakken.

Ook voorzieningen zoals het revalidatiezwemmen bij Het Ravijn zijn daarbij onmisbaar. Voor veel inwoners is dit geen luxe, maar een belangrijk onderdeel van herstel en het behoud van mobiliteit. Dit laat zien hoe belangrijk het is dat zorg en welzijn lokaal goed geregeld blijven: dichtbij, toegankelijk en afgestemd op wat mensen nodig hebben.

Het debat over het leerlingenvervoer laat zien waar het soms misgaat. Ouders mogen niet vastlopen in regels en onduidelijkheid. Dan moet de gemeente niet redeneren vanuit schema’s en contracten, maar vanuit het kind en het gezin.

In de gemeenteraad pleiten wij voor vertrouwen in professionals en ruimte voor maatwerk. Daarbij moeten we ook eerlijk zijn: zorgfraude bestaat en moet worden aangepakt. Misbruik ondermijnt het vertrouwen en leidt tot strengere regels. Maar dat mag er niet toe leiden dat goede professionals en inwoners vastlopen in wantrouwen.

Tegelijk zien wij dat de ruimte voor vertrouwen en maatwerk onder druk staat, ook door keuzes die landelijk worden gemaakt. Het nieuwe regeringsbeleid roept zorgen op over de betaalbaarheid en beschikbaarheid van zorg. Terwijl zorg er voor iedereen moet zijn, ongeacht leeftijd, inkomen of achtergrond.

Zorg is geen kostenpost, maar een verantwoordelijkheid. Daarom blijven wij ons als Lokaal Hellendoorn inzetten voor zorg die werkt in de praktijk. Niet vanuit systemen, maar vanuit mensen. Want zorg draait uiteindelijk om vertrouwen.